Í lok apríl stóð HMS fyrir viðburðinum Timbur vs steypa – rannsóknir, framleiðsla, hönnun og uppbygging til framtíðar, í samstarfi við IÐUNA Fræðslusetur í Nýsköpunarvikunni.
Viðburðurinn fjallaði um nýsköpun, þekkingu og framtíðarsýn í vali og notkun byggingarefna á Íslandi, með áherslu á timbur, steypu og samsettar lausnir. Á dagskrá voru fjölbreytt erindi frá ólíkum sjónarhornum og í umræðum kom skýrt fram að sjálfbær uppbygging til framtíðar byggir síður á einu efni, heldur á því að velja rétt efni á réttan stað, í réttu magni, með skýran tilgang og líftíma í huga.
Nokkur erindi beindu sjónum að íslenskum trjáviði, einkum ösp, sem mögulegu byggingarefni. Þar var fjallað um útbreiðslu asparinnar hérlendis, eiginleika hennar og tækifæri til aukinnar timburnýtingar og niðurstöður rannsókna á rúmþyngd, styrk, stífni og fleiru. Einnig var rætt um styrkflokkun og flokkunarkerfi timburs, ISO-staðla og mikilvægi þess að íslenskir staðlar og verklag taki mið af nýrri þekkingu á íslenskum viði.
Jafnframt var fjallað um stöðu skógræktar og viðaröflunar á Íslandi, umfang nytjaskóga og möguleika á grisjun og aukinni timburvinnslu á komandi árum. Með dæmum var sýnt hvernig innlend skógarauðlind getur skapað verðmæti, bæði fyrir byggingariðnað og einnig í tengslum við hönnun, útivist og samfélagslega notkun.
Í umfjöllun um steypu var meðal annars horft til kolefnisspors hennar, sérstaklega vegna sementsframleiðslu. Kynntar voru leiðir til að draga úr losun, svo sem með markvissari sementsnotkun, notkun staðgengilsefna og aukinni endurnýtingu steypuúrgangs, auk hringrásarlausna í framleiðslu og framkvæmd. Áhersla var lögð á hvaða útfærslur eru tæknilega og rekstrarlega raunhæfar við íslenskar aðstæður.
Framkvæmdareynsla og hönnunarsjónarmið voru einnig í forgrunni, þar sem timbur í byggingaframkvæmdum var rætt út frá kostum, áskorunum og tækifærum. Meðal annars var fjallað um krosslímt timbur (KLT), límtré, blönduð burðarkerfi og verkefni þar sem timbur og steypa eru notuð saman. Arkitektónísk dæmi sýndu hvernig efnisval getur mótað rýmisupplifun og gæði byggðs umhverfis.
Í lok viðburðarins voru byggingarefni borin saman á heildrænan hátt með tilliti til heilnæmis, hagkvæmni og umhverfisáhrifa. Þar var meðal annars horft til styrkleika, áskorana, kolefnisspors, endingar, framkvæmdartíma, hljóðvistar, möguleika til endurnýtingar og hringrásar. Bent var á að lykillinn að sjálfbærari mannvirkjagerð er að beita samsettum lausnum og nýta ólíka kosti efna á markvissan hátt.
Viðburðurinn var vel sóttur og vakti mikla athygli meðal sérfræðinga, hönnuða, fulltrúa iðnaðarins, stjórnvalda og annarra sem starfa á sviði mannvirkjagerðar.
Upptaka af viðburðinum er aðgengileg hér.
